Üzerinden Zaman Geçse de | Link

https://placesjournal.org/article/architecture-and-the-aestheticization-of-politics/

üzerinden zaman geçse de.

Teslim Paft./

S.O.S İstanbul 2013, Taksim / A0 1-2

Topçu Kışlası ve Harbiye Parkı

Maçka Parkı Kesit /

.Master

evet. nefeslerinizin tutulduğu an, biliyorum. 
evet, bitti.

Big Brother

Saatlere Göre Kullanım ve Profil

Büyük Diyagram

devamı geliyor...

1935 Nüfus Sayımına Göre /.Türkiye Demografik//

Nüfus Anam, Babam. /

İstanbul'da Yerleşim Alanları

Bizans, Osmanlı, 1920/1950 Dönemlerinde İstanbul'da Yerleşim Alanları

Vapur/1926-30 ve Karşılaştırmalı

Burada ise dönemin vapur hatlarını ve ana duraklarını görüyoruz. Yandaki grafik ise 3 farklı yıldaki toplu taşıma verileriyle İstanbullu'nun hayatında tramvayın nereye geldiğini gösteriyor.

//Projesiz Modernleşme, s. 49-50

Pafta Taslakları - Yapılacaklar -

Mevcut Tramvay Hatları

1926-1930 Yılları İstanbul Elektrikli Tramvay Hatları

1930's, Analizler, Social Background

Şimdi bomboş bir 1930'lu yıllar Taksim'inde ne yapsak ne etsek durumunun bir sosyal arkaplana muhtaç olduğu noktada bu yılların en önemli unsuru olarak "Büyük Buhran" karşımıza çıkıyor.  Tüm dünyaya yayılan ekonomik kriz  totaliter rejimlere davetiye çıkarıyor şekil/a'daki infographic gibi.
Bu totaliter rejimlerin saldırgan politikaları ve ekonomik krizle uğraşan genç Türkiye Cumhuriyeti aslında Osmanlı borçları'nın ilk taksitleri, geri kalmış ve neredeyse hiç olmayan sanayisi ile varolma mücadelesi veriyor. Aynı zamanda bu bir prestij mücadelesi. Bunları gözardı edemeyiz.
Bizim yoksul bir halkın krize rağmen kültürel ve ekonomik açıdan gelişmek zorunda olduğu bu ortamda nasıl bir öneri yapacağımızın kilidi şu;
"Architecture is the most powerful agent for social change". Ayrıntılar yarın.

TAGLER, Halkevleri, Yerli Malı Teşviği

Hamlar

    

ALERT

anlık bir konuşmanın kaydıdır. analiz için etkili olabileceği düşünülmektedir.

yaya olarak yolda yürürken psikolojik açıdan iyi hissetmenin kesintisiz yürüyüşler ve bir A noktasından hedeflenen B noktasına ulaşmaya çalışırken yolu kontrol etme/trafik için tetikte olmak gibi şeylerin minimumda olmasının iyi olabileceğini söyledik. evet bu noktaya varmak zor olmadı genel düşüncelerimiz çerçevesinde.
sonrasında örnek olarak A noktası-Taşkışla    B noktası-Taksim Burger önü var sayarsak,
okuldan çıkıp hedefe ulaşırken aşmamız gereken hendek sayısı (hendek=karşıdan karşıya geçmek) toplamda 6 ve bunlardan 2si ışıklı 4ü ışıksız hendekler. taksim projesinden sonraki durum ise toplamda 4 hendek 1i ışıklı 3ü ışıksız. bu aksta hendek sayısı azaldı. vatandaş ben artık o yoldan daha rahat yürüyorum diyerek memnuniyetini dile getirirken düşünmeyecek ki bu kadar büyük ölçekli bir meydan projesinin aslında belki de bu hendek sayısını çok daha aza indirgemesi ve yayayı daha fazla rahatlatması gerekirdi. bunu düşünmeyecek çünkü zaten taksim projesinin yapılmasını arzu eden de o değildi, o proje ona takdim edildi, verildi. tıpkı gecekondusuna yok gelince sevinen vatandaş misali.

sonuç olarak trafik yolunun ne kadar az kesişirse o kadar iyi olabileceğinden, ve çözüm için çok az eğimli ve uzun rampaların iş görebileceğinden gem vurduk azıcık.

Söz

Kafalar biraz netleşsin yazıya da başlanmış olsun diye.

-Tezimizi söylerken aslında verilen kararların hiç bir zaman verildiği haliyle kalmadığı, tarih içinde belirli noktalarda kırılmalar yaşayıp tarihi oluşturan her şeyle çarpıştığı ve bunun sonucu olarak da değişip tepkimeye uğrayacağını savunmaktayız. Bundan dolayıdır ki verilen -mimari- kararlar, uzun yıllar boyunca söylemek istediği sözü sürdüremeyecektir. Bu yüzden biz sürecimizi, A bölgesinin belkemiğini oluşturan ve Taksim'i meydan niteliğine ulaştıran üçüncü adımdan önceye yani Gezi Parkı'nın ve Prost Planları'nın ötesine 1935 tarihine çekiyoruz. Yöntemimiz, süreci 1935'ten başlatıp, A bölgesini karar verilen tarihte tasarlayıp günümüze kadar olan süreçte tüm kırılma noktalarıyla (ki bu noktalar önemli siyasi olaylar, afetler, bürokrasiler ve yönetimlerdir) çarpıştırıp ilk önerilenden kalanları ve kalmayanları görmektir. Sonuç olarak da, tasarımın aslında farklı bürokrasilerin elinde ne kadar dayanabileceğini, dayanması gerektiğini veya tüm bu değişimler karşısındaki direncinin nasıl olması gerektiğini sorgulamaktır. Bunu yaparken süreci geriden başlatmamızın nedeni; tüm bu incelemenin ileri bir tarihte sonlandırmanın bizi çok fazla keyfi veriyle karşılaştırmasıdır. Bu yüzden süreci bilinen ve kesin olan (kısmen) ve sonuçta tekerrür edeceğini düşündüğümüz "tarih"ten başlatmaktayız. Nitekim bu tezin incelendiği sürecin tekrar edeceğini düşünmekte ve dolayısıyla bu durumun aslında gelecek için de bir önerme/metod olduğunu savunmaktayız.-

Yol Götürme/ Yerleşim Eylemi

Şimdi bu iki haritada ilginç olan şey tarihleri itibariyle yerleşimleri. / 18.yy Osmanlı'sında yeni yeni gelişmekte olan Beyoğlu gözüküyor. İlginç olan şey ise bu yerleşimlerin rastgele gözüken yerleşimlerinin aslında ne kadar organik olduğu sorusu ? Çünkü ilk haritaya bakılırsa sadece gelişen yol sistemi kenarlarında yapılaşma gözüküyor. Ee ne var, önce böyle inşa edilmiş (halkın kararlarıyla) sonra yol gelmiş olamaz mı ? (yani gecekondu mahalleleri) gibi bir soru sorulabilir. Dikkat ederseniz  rastgele yollar parseller ortaya çıkarmış ve ortaları bomboş olmasına rağmen sadece yol kenarlarına yerleşilmiş. Bir yere yol götürürsen insan da gelir durumu, yani klasik bir bürokratik faaliyet. Aynı haritanın "yuvarlak içinde" Piyale Paşa kısmına bakılırsa gerçekten organik bir doku yakalanabiliyor. Çünkü o zaman için hatta bu zamana kadar bile ticari bir değeri olmayan sadece tersane işçilerine yurt olmuş bir bölge. Yani anlatmak istediğim bu Pervititch haritalarında ve planlarda gözüken düz hatlı yollar , daha sonraki Cumhuriyet yıllarında açılan geniş bulvarların bürokratik mantığı ve ideolojisinin o dönemde Osmanlı'da vuku bulmuş hali. Bu da aslında bürokratik faaliyetlerin öncelikle gelir, ticaret, aktiflik gibi kavramlarla iç içe olduğu ve organik gözüken dokularda bile etkisinin gözlenebildiği.
Ki zaten gecekondu mahallerine yol götürme faaliyeti genelde halk kaynaklı dokuya, seçim vaadi olarak yapılıyor. Yani buraya da elini kolunu uzatıyor. Burda "Yapı Adası" kavramı ortaya çıkıyor. Çünkü başlangıçta yapı adası olmayan gecekondu mahalleleri veya köyler ( müstakil evler, dağınık yerleşim) bu bürokratik faaliyetlerden sonra gerçekleşen nüfus artışıyla dönüşüme uğruyor. Tabi yerel halk yol geldi, su geldi diye sevinirken bir gelecek öngörüsü yapamıyor. Arttıkça artan yoğunluk, kaynakların azalması eskiyi aratırken, yoğunlaşan bu bölgeleri rant alanı haline yine bürokrasi getiriyor ve yol,su gibi çarpıkça kaşıkla verdiğini kepçeyle alıyor.
Gezi Parkı ve Maçka parkının gerçekten organik öngörüyle inşa edilmesi toplumsal bir analizden geçmeli ve ancak böyle kendini senelerce var edebilmeli bence.

http://www.istanbulkulturenvanteri.gov.tr/   // Haritalar burada mevcut.

Pervetitichler

Schedule /

Sayın ve sevgili arkadaşlar,

Heyecana gerek yok. Pazartesi proje sonrası bir toplantı gerçekleştirip iş bölümü yaparak ( tarihi süreçler ile ilgili analizler, masterplan, iç strüktürler zart zurt. ) önümüzde kalan 11 günü verimli geçiricez. 1 Kasım'a kadar yeterli ölçüde nitelikli ürün ve fikir çıkarabiliriz.
P.tesi görüşmek üzere, esen kalın. !